Hoewel het dorp welvarend oogt, (er is nogal wat nieuwbouw en langzaam verbeteren de wegen) is daar nog een grote groepen mensen hulpbehoevend. Dat zijn met name de ouderen, de chronisch zieken, de alleenstaande ouders met kinderen en de 'out-cast' zigeuners. Dit is nog 30% van de bevolking met een inkomen of sociale steun van minder dan € 100,- per maand. De kosten voor levensonderhoud lopen intussen wel op tot westerse prijzen, zowel voor levensmiddelen als voor energie en stookkosten.
De burgerlijke gemeente kan de vele schrijnende situaties niet aan en laat dat aan de kerken en hun organisaties over. De samenwerking met de plaatselijke kerken en Caritas heeft dan ook in 1998 geleid tot het opzetten van een diaconaal fonds. Naast de kerken krijgt Caritas geld als tegemoetkoming in de thuiszorg die in Osorhei wordt gegeven aan mensen die de eigen bijdrage niet kunnen betalen. De SOEB draagt jaarlijks een bedrag van ca € 2.300,- aan de vier kerken en Caritas af.
Dit bedrag is bij lange na niet voldoende voor alle noodzakelijke hulp, maar prikkelt de rijkere mensen wel tot een eigen inbreng. Inmiddels wordt er in de Protestantse en de RK.kerk gecollecteerd voor de diaconie. Ook in de Pinkstergemeente is een onderlinge hulp opgezet. Diaconaat is echter nog in zeer geringe mate in de Orthodoxe kerk doorgedrongen. Bij hen is de primaire taak van de kerk het geestelijk heil van de gelovigen.
Toch begint de diaconale verantwoordelijkheid voor de armen ook daar door te dringen en komt de Orthodoxe Popa met een rapportage wat hij met het geld heeft gedaan.